رسانه مسئولیت اجتماعی:گزارش پایداری (Sustainability Report)، یک گزارش است که عملکرد یک سازمان را در سه حوزه اصلی اقتصادی، محیط زیستی و اجتماعی در طول یک دوره زمانی مشخص، اندازهگیری و به ذینفعان ارائه میکند. این گزارش نشاندهنده تعهد سازمان به اصول پایداری و مسئولیت اجتماعی است و به ذینفعان کمک میکند تا عملکرد سازمان را در زمینههای مختلف ارزیابی کنند.
اهمیت گزارش پایداری:
شفافیت و پاسخگویی:
گزارش پایداری، شفافیت عملکرد سازمان را در حوزههای مختلف افزایش میدهد و به ذینفعان امکان میدهد تا از عملکرد سازمان در قبال مسئولیتهای اجتماعی و محیط زیستی آن آگاه شوند.
ارزیابی عملکرد:
این گزارش به سازمانها کمک میکند تا عملکرد خود را در حوزههای مختلف ارزیابی کنند و نقاط قوت و ضعف خود را شناسایی کنند.
ارتباط با ذینفعان:
گزارش پایداری، ابزاری برای برقراری ارتباط موثر بین سازمان و ذینفعان (شامل سرمایهگذاران، مشتریان، کارکنان، جوامع محلی و …) است.
بهبود عملکرد:
با ارائه اطلاعات و بازخورد به ذینفعان، این گزارش میتواند به سازمانها کمک کند تا عملکرد خود را در حوزههای مختلف بهبود بخشند و به سمت پایداری حرکت کنند.
ایجاد اعتماد:
ارائه گزارشهای پایداری شفاف و دقیق، میتواند اعتماد ذینفعان را به سازمان افزایش دهد.
مباحث اصلی گزارش پایداری:
مباحث اقتصادی:
شامل عملکرد مالی، ایجاد شغل، نوآوری، و زنجیره تامین.
مباحث محیط زیستی:
شامل مصرف انرژی، انتشار گازهای گلخانهای، مدیریت پسماند، و حفاظت از منابع طبیعی.
مباحث اجتماعی:
شامل حقوق بشر، ایمنی و بهداشت کارکنان، مشارکت جامعه، و تنوع و برابری.
استانداردها و چارچوبها:
برای تهیه گزارش پایداری، سازمانها میتوانند از استانداردهای مختلفی مانند دستورالعمل گزارشدهی پایداری شرکت (CSRD)، دستورالعمل گزارشدهی غیرمالی (NFRD)، و چارچوبهای ارائه شده توسط ابتکار گزارشدهی جهانی (GRI) استفاده کنند.
در ایران نیز، سازمان بورس و اوراق بهادار در سال ۱۴۰۱ دستورالعمل حاکمیت شرکتی را ابلاغ کرده که در مواد ۳۹، ۴۰ و ۴۱ آن به گزارش پایداری پرداخته شده است
