مسئولیت اجتماعی: در این پژوهش، با هدف آنکه درک دقیقتری از وضعیت آینده اثرات تغییرات اقلیم انسان ساخت بر توسعه پایدار کشور فراهم شود، با استفاده از رویکرد آینده پژوهی و معرفی نیروهای پیشران از طریق روش دلفی و در قالب سناریونگاری به شناسایی آیندههای پیش روی ایران در افق ۱۲ ساله پرداخته شد.
در این مطالعه پس از تعیین پیشرانهای بحرانی و ساخت سناریوها مبتنی بر آنها، با استفاده از چارچوب تحلیل و توسعه نهادی استروم فضای سناریوها بر اساس ۵ پیشران وابستگی به مسیر، درآمدهای نفتی، مدیریت منابع آبی، روابط خارجی و اعتماد اجتماعی تشریح شد. چارچوبب استروم امکان معرفی بازیگران مختلف و نحوه کنشها آنها در سناریوهای مختلف را به پژوهشگر میدهد. نتایج این مطالعه نشان میدهد با وجود ساختار نهادی پشتیبانی کننده از توزیع رانت، عدم تقارن اطلاعات و قدرت میان بازیگران مختلف، تشدید وابستگی به مسیر، فقدان جامعه مدنی فعال و انزوا در روابط خارجی زمینه برای حرکت به سمت توسعه پایدار فراهم نخواهد شد. اما در مقابل با افزایش شفافیت، کنترل بر نظام توزیع منافع از دسترس گروههای پرنفوذ خارج میشود. نهادهای پشتیبانی کننده جدیدی برای تقویت چنین ساختاری شکل میگیرد و با کاهش وابستگی به مسیر پایداری اقتصادی افزایش مییابد و در نتیجه با بهبود کیفیت زندگی مردم پایداری اجتماعی نیز در مسیر بهبود قرار میگیرد. ملاحظات محیط زیستی در حاشیه قرار نخواهند گرفت و به عنوان رکن مهم توسعه پایدار مورد توجه قرار خواهد گرفت:
[box type=”download” align=”” class=”” width=””]دانلود فایل PDF[/box]
منبع : سامانه نشر مجلات علمی دانشگاه تهران / شیدا اصغرزاده قهرودی – فرشاد مومنی – عبدالرسول قاسمی
