به گزارش رسانه مسئولیت اجتماعی، با بهرهبرداری رسمی از فاز نخست ابرپروژه ملی انتقال آب از خلیج فارس به اصفهان، صنایع بزرگ استان، بهویژه فولاد مبارکه، نقش خود را در صیانت از محیط زیست و هویت زیستی فلات مرکزی ایران با کاهش فشار بر منابع آب منطقه به اثبات رساندند. این پروژه که بهعنوان مهمترین طرح زیرساختی کشور شناخته میشود، نه تنها پایداری تولید صنعتی را تضمین میکند، بلکه زمینهساز قطع وابستگی این واحدها به آب رودخانه زایندهرود خواهد بود.
به گزارش رسانه مسئولیت اجتماعی، وزیر صنعت، معدن و تجارت در مراسم افتتاح برخط این پروژه با حضور رئیسجمهور، این طرح را “ضامن پایداری صنایع و صیانت از هویت زیستی کشور” خواند و تأکید کرد که اجرای آن، تأمین آب پایدار برای صنایع حیاتی اصفهان را تضمین میکند و فشار ناشی از کمبود آبهای زیرزمینی و سطحی را بر این بخش حیاتی اقتصاد ملی کاهش میدهد. اتابک خاطرنشان کرد: این اقدام، وابستگی فولاد مبارکه و دیگر صنایع بزرگ به زایندهرود را به طور کامل قطع کرده و مسیر توسعه صنعتی پایدار استان را هموار میسازد.
تضمین تولید ملی با سرمایهگذاری سنگین در زیرساخت آب
مدیرعامل فولاد مبارکه اصفهان، سعید زرندی، در این آیین ضمن تأکید بر جنبه حیاتی آب در فرآیند تولید، اعلام کرد که اجرای این پروژه پس از قطعیهای مکرر آب در سال جاری، کاملاً ضروری بوده است. او فاش کرد که این مجتمع صنعتی تاکنون ۲۰۰ هزار میلیارد ریال برای تأمین ورقهای موردنیاز خط لوله و ۹۰ هزار میلیارد ریال سرمایهگذاری مستقیم در ابرپروژه ۸۰۰ کیلومتری انتقال آب انجام داده است.
زرندی با اشاره به این که نیاز آبی فولاد مبارکه حدود ۳۰ میلیون مترمکعب است، تصریح کرد: «اگرچه در حال حاضر بخش عمده نیاز آبی از پساب شهرهای اطراف تأمین میشود، اما ظرفیت کلی شبکه انتقال آب دریا به حدود ۷۰ میلیون مترمکعب میرسد.» وی افزود:«با وجود افزایش هزینه تمامشده تولید به دلیل قیمت انتقال (حدود ۲.۵ تا ۳ دلار به ازای هر مترمکعب)، چارهای جز اجرای آن برای حفظ پایداری تولید ملی وجود نداشت.»
دسترسی صنایع جنوب اصفهان به آب دریا؛ ممنوعیت توسعه صنایع آببَر جدید
در مرحله جاری بهرهبرداری، آب انتقالی از خلیج فارس ابتدا به پالایشگاهها و صنایع واقع در شمال استان اصفهان رسیده است. طبق برنامهریزی صورت گرفته، مجتمع حیاتی فولاد مبارکه و سایر صنایع بزرگ در جنوب استان نیز ظرف روزهای آتی به این شبکه متصل خواهند شد. نکته حائز اهمیت و کلیدی، تأکید مسئولان بر محدودیت کاربرد این طرح است: آب شیرینسازی شده صرفاً برای تأمین نیازهای آبی صنایع موجود در نظر گرفته شده و استفاده از این خط انتقال برای توسعه و ایجاد واحدهای صنعتی آببَر جدید، ممنوع و خارج از دستور کار است. این رویکرد، علاوه بر تضمین پایداری تولید، تقویتکننده امیدها برای کاهش برداشتها و احیای پایدار اکوسیستم زایندهرود در مناطق پاییندست خواهد بود.
