مهدی دادرس در گفت وگو با« رسانه مسئولیت اجتماعی»:
مهدی دادرس از مدیران باسابقه ورزشی است که در شرایط کنونی عضو کمیته استیناف فدراسیون فوتبال است. دادرس از جمله مدیرانی است که در باشگاه های مختلف از جمله سایپا و پیکان مدیریت کرده،به خوبی با وضعیت ورزش ایران و به خصوص فوتبال آشنایی دارد و عملکرد قابل قبولی نیز در خود برجای گذاشته است. به همین دلیل و برای تحلیل و بررسی نقش مسئولیت اجتماعی در ورزش ایران«رسانه مسئولیت اجتماعی» با ایشان گفت وگو کرده که در ادامه ماحصل این گفت وگو را می خوانید.
*مسئولیت اجتماعی چه جایگاهی در ورزش ایران دارد؟آیا مسئولیت اجتماعی به عنوان یک الگوی تأثیرگذار در ورزش ایران عمل می کند؟
مسئولیت اجتماعی هنوز به عنوان یک الگو در ورزش ایران مطرح نیست. اقداماتی نیز که در این زمینه صورت می گیرد بیشتر به صورت مقطعی و کوتاه مدت است.به همین دلیل ما هنوز با ماهیت واقعی مسئولیت اجتماعی فاصله داریم.اگر به وضعیت مسئولیت اجتماعی در کشورها دیگر به خصوص کشورهای اروپایی دقت کنیم متوجه می شویم که رفتار بازیکنان،تماشاگران،مطبوعات و مدیران ورزشی با ایران متفاوت است و در این زمینه فاصله مشاهده می شود. در ورزش کشورهای اروپایی مسئولیت اجتماعی در زمینه های مختلف پررنگ تر به چشم می خورد.این در حالی است که ما در این زمینه هنوز عقب هستیم و برخلاف آنچه از روحیات ایرانیان تعریف می کنند هنوز نتوانسته ایم مسئولیت اجتماعی را به عنوان یک الگوی تأثیرگذار در ورزش کشور نهادینه کنیم. یکسری از ارزش های اخلاقی در تمام جوامع مورد پذیرش است و برخی از معیارها در جوامع عرف می شوند. ارزشهای اجتماعی برای هر جامعه بطور خاص وجود دارد و از جامعه ای به جامعه دیگر می تواند متفاوت باشد. برخی از ارزش های اجتماعی هم در شرایط مختلف معنا پیدا می کنند. گاهی در میدان عمل این ارز شها تغییر پیدا می کنند. مثلا شاید در عرصه ورزش تمارض برای بازیکن یک امتیاز مثبت باشد اما اگر فرد در محیط اجتماعی و بیرون از میدان ورزش بخواهد تمارض کند؛ صورت منفی دارد. کنش رفتاری نیت مند است و نیت های انسان به موقعیت های مختلف بستگی دارد و رفتار به شدت تابع موقعیت است. معمولا در میادین ورزشی به دلیل تغییر هیجانات این کنش ها متفاوت و با بروز رفتارهای مختلف همراه است.
*چرا در زمینه مسئولیت اجتماعی عقب هستیم و هنوز با نقطه مطلوب فاصله داریم؟
این موضوع بیشتر بستگی به ذهنیت افراد جامعه و ورزشکاران دارد.موضوع هم تنها اقتصادی نیست و بلکه در ساحت های مختلف زندگی مردم جامعه وجود دارد. بخشی از این وضعیت نیز نتیجه سیاست ها و تصمیمات اشتباهی بوده که مدیران در گذشته گرفته اند.وضعیت به شکلی شده که گاهی اوقات کورسوی امیدی به وجود می آید اما خیلی زود فروکش می کند و تداوم پیدا نمی کند.زمانی می توانیم مدعی شویم که مسئولیت اجتماعی در ورزش نهادینه شده که این مسأله به عنوان یک الگوی پایدار در جامعه وجود داشته باشد.وضعیت ورزش نیز به وضعیت جامعه ارتباط دارد و نباید شرایط جامعه را در ورزش بی تأثیر دانست.در شرایط کنونی جامعه نسبت به برخی مفاهیم از جمله مسئولیت اجتماعی بی تفاوت شده که روی ورزش نیز تأثیرگذار بوده است. مسئولیت اجتماعی آن چیزی است که فرد نقش های خودش را در قالب کارکرد به بهترین شکل ممکن ایفا می کند. اگر این اتفاق رخ بدهد در ایفای مسئولیت های اجتماعی خودش موفق است.این مسئولیت اجتماعی در نهایت به مسئولیت جمعی منجر می شود که برای جامعه مفید است. بنده امیدوارم این وضعیت در آینده بهبود پیدا کند.
*راهکار شما برای بهبود وضعیت مسئولیت اجتماعی در ورزش چیست؟
جامعه باید به این باور برسد که همه ما در مقابل هم و جامعه مسئولیت داریم.در این زمینه رسانه ها نیز دارای نقش ویژه ای هستند و می توانند تأثیرگذار باشند.واقعیت این است که در شرایط کنونی جامعه ایران کار کمی سخت شده و نوعی منفعت طلبی بر فضای ورزش حاکم شده که اجازه نمی دهد مسئولیت اجتماعی به عنوان یک الگوی نهادینه شده عمل کند.هنوز برخی فکر می کنند اول باید کار آنها راه بیفتد تا کار دیگران را راه بیاندازند.البته کارهای خوبی مانند آنچه آقای رسول خادم و کمیل قاسمی انجام می دهند و به مناطق محروم سر می زنند و به افراد بی بضاعت کمک می کنند.
