رسانه مسئولیت اجتماعی:منیژه بازیار-روزهاست که صدای زنگ تفریح و هیاهوی دانش آموزان در راهروهای مدرسه به سکوتی عمیق بدل شده و جای خود را به لرزش تصویرها در پس نمایشگرهای سرد داده است.
در این گذار طولانی از آموزش حضوری به دنیای مجازی، روز معلم در اردیبهشت هزار و چهارصد و پنج، معنایی متفاوت از صرف یک مناسبت تقویمی دارد.
امروز معلم دیگر تنها مدرس کتابهای درسی نیست، بلکه تنها پیوند دهنده نسل محبوس در خانهها به پیکره اجتماع است.
در روزگاری که ارتباطات انسانی به کلمات تایپ شده و صداهای دیجیتال محدود گشته، مسئولیت اجتماعی معلم ابعادی به غایت پیچیده یافته است.
او ناچار است از فرسنگها فاصله، نه تنها دانش، که انگیزه زیستن و امید به فردا را در جان دانش آموزانی بدمد که سایه سنگین حوادث اخیر و انزوای آموزشی، روحشان را خسته کرده است.
حفظ پایداری روانی دانش آموز در محیطی که مرز میان خانه و مدرسه از میان رفته، جهادی خاموش است که تنها از عهده معلمان صبور بر میآید.
آنها در میان قطعیهای مکرر و محدودیتهای ارتباطی، تلاش میکنند تا مفاهیم بزرگی چون همدلی، مسئولیتپذیری و اخلاق شهروندی را در بستری تدریس کنند که هیچ تماس چشمی و حضور گرمی در آن میسر نیست.
این معلمان هستند که اجازه ندادهاند رشتههای اتصال نسل جدید با مفاهیم ملی و آرمانهای بازسازی میهن گسسته شود.
مسئولیت اجتماعی جامعه در قبال این صنف، درک همین فرسایش پنهانی است که آنها در تنهایی اتاقهایشان و در برابر دوربینهای کوچک تجربه میکنند.
تکریم معلم در این برهه تاریخی، به معنای بازشناختن نقش حیاتی او در جلوگیری از گسست اجتماعی است. ما مدیون آموزگارانی هستیم که در سختترین ماههای نبرد و بازسازی، اجازه ندادند چراغ آگاهی در خانهها خاموش شود و با وجود تمام تنگناهای معیشتی و فشارهای روانی، سنگر آموزش را ترک نکردند.
ایران فردا، که نیازمند متخصصانی مسئول و انسانهایی با اخلاق است، ثمره همین دقایقی است که معلمان ما در فضای مجازی برای ساختن ذهن فرزندانمان صرف میکنند.
بزرگداشت این روز، تجدید میثاق با کسانی است که پل میان دیروز پر تلاطم و فردای آباد ما هستند و در غیبت نیمکتهای چوبی، همچنان در حال ترسیم نقشه راه آینده در قلبهای لرزان دانش آموزانشان هستند.
یادمان باشد که هر کلیک و هر واژهای که معلم در این فضای سرد منتشر میکند، بذری است برای روییدن دوباره در خاکی که بیش از هر زمان به تدبیر و دانایی محتاج است.
