رسانه مسئولیت اجتماعی:امروز اهمیت جایگاه روابط عمومی در توسعه هدف ها و فعالیت های هر سازمان یا نهاد اجتماعی،اقتصادی،فرهنگی و سیاسی در سطوح گوناگون بر کسی پوشیده نیست.
شواهد و تجارب نشان می دهد با وجود بسیاری از تلاش ها و فعالیت های موثر و کاربردی به دلیل عدم حضور روابط عمومی ها در بحران های مختلف اجتماعی سازمان ها نتوانسته اند موفقیت های چشمگیری در این حوزه داشته باشند و یا نقش موثری ایفا کنند.
«هولستی» بحران را موقعیتی می داند که در آن تهدیدی غیرمنتظره متوجه ارزش های حیاتی شده و زمان تصمیم گیری را محدود می سازد.
در زمان بحران با سه عنصر تهدید یا فرصت،زمان محدود و میزان فشار روحی وارده مواجه می شویم.
این در حالی هست که روابط عمومی به عنوان یک سلاح مدیریت و جلب افکار عمومی میتواند باعث اطمینان بخشی و اعتماد سازی در جهت تکریم ارباب رجوع و در جهت مقابله با جنگ روانی اطلاعاتی که باعث تضعیف روحیه افراد و ایجاد شکاف در جامعه می شود نقش موثری ایفا کنند.
اگر در شرایط بحرانی ارزش های عمومی سازمان در ارتباط متقابل با مخاطبان تحت فشار قرار گیرد و نتوانیم با استفاده از کارکرد های موثر انتظارات افکار عمومی را پاسخگو باشیم خود باعث بروز بحران های متعدد در سازمان خواهد شد.
در شرایط بحرانی به ویژه دوران جنگ،در سازمان های ارباب رجوع محور یکی از وظایف اصلی روابط عمومی ها قطع نشدن ارتباطات و اطلاع رسانی و پاسخگویی مناسب و عدم فرار منابع انسانی به دلیل ترس و حضور در سازمان
می تواند باعث کاهش استرس و اضطراب،اعتماد سازی و اطمینان بخشی شود و به نوعی امنیت روانی مخاطبان و ارباب رجوع را به همراه داشته باشد.
فشار روحی یا استرس،حالتی ذهنی است که تصمیم گیرندگان در مقابله با تحولات محیطی که مستلزم پاسخی عاجل هستند،به آن دچار می شوند، که نداشتن تسلط لازم در این شرایط خود عامل بحران های دیگری خواهد بود.
یک روابط عمومی آگاه و پویا در مدیریت اطلاعات از جمله اطلاع یابی،اطلاع شناسی و اطلاع رسانی نسبت به مخاطبان و رسانه ها،باید شیوه صحیح و حقیقی را در پیش بگیرد و به دستکاری و تحریف اطلاعات و واقعیت های موجود یا سکوت مطلق دست نزند چرا که رعایت نکردن این موارد خود باعث اثرات منفی از جمله سلب اعتماد جامعه نسبت به سازمان است و در نتیجه عدم مشارکت و همراهی که اساس روابط عمومی و فلسفه آن مردم داری را زیر سوال خواهد برد.
همچنین با توجه به شرایط خاص همانند قطع اینترنت و یا حملات سایبری و هکری، روابط عمومی ها می توانند با استفاده از پیامک های متنی،پیام های صوتی و تلفن های گویا در جهت اطلاع رسانی و با همدلی و همکاری رسانه های ملی و ارائه بیانه های صحیح در جهت عملکرد خود موثر باشند و از ایجاد شایعه جلوگیری نمایند.
مدیران روابط عمومی به همراه مدیران ارشد سازمان می توانند با راهکارهایی در جهت حفظ روحیه جمعی و برنامه ریزی های لازم در جهت مدیریت بحران( جنگ)همکاری سازمان یافته ای داشته باشند و افکار عمومی خارج و داخل سازمان را کنترل کنند و فعالیت های خود را به درستی و صحیح انجام دهند.
در واقع مدیران روابط عمومی باید این حقیقت را بپذیرند که بحران و تضاد جزء انکار ناپذیر حیات سازمانی و دروازه ای به توسعه است.و مواجهه درست و صحیح با آن باعث افزایش اثربخشی سازمان ها خواهد شد.
اگر مدیران روابط عمومی در شرایط بحران از جمله جنگ،بحران را نفی و انکار کنند و نتوانند با راهبردهای تعاملی با مخاطبان خود ارتباط برقرار کنند و در مقابل اگر مخاطبان به هنگام مراجعه به روابط عمومی ها با صحنه هایی از جمله متزلزل بودن کارمندان از نظر روحی روانی،دارای استرس و اضطراب، عدم حضور نیروی انسانی در محیط کار به علت ترس از شرایط ایجاد شده و عدم پاسخگویی مناسب مواجهه شوند ، مطمئنا باعث بی اعتمادی به سازمان خواهد شد و پیامدهای نا مطلوبی را در برخواهد داشت.
بنابراین مدیریت هر تشکیلاتی در شرایط بحران( جنگ) نیاز دارد یک مدل پاسخگویی مدیریتی تعاملی را ایجاد کنند که قابل فهم باشد و در آن هر شخصی جایگاه خویش و محدوده اختیاراتش را بداند.
شیوا شرقی پیله رود دکترای ارتباطات و فرهنگ-مدرس دانشگاه
گزیده هایی از منبع:
مجموعه مقالات مدیریت در روابط عمومی انتشارات دفتر تبلیغات و اطلاع رسانی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی
