به گزارش رسانه مسئولیت اجتماعی، علی اکبر الوندیان دبیر انجمن صنفی تولیدکنندگان سیمان ضمن تاکید بر آگاهی این صنعت نسبت به مسئولیتهای اجتماعی و زیست محیطی خود در شرایط فعلی آلودگی هوا، توضیح داد که اگرچه کارخانههای سیمان از نظر فنی برای مصرف مازوت طراحی شدهاند، اما فرایند منحصر به فرد تولید در کورههای سیمان باعث میشود بخش عمدهای از آلایندهها جذب شده و خروجی آن با نیروگاهها متفاوت باشد.
وی درباره تأثیر مصرف مازوت در این صنعت بر آلودگی هوا و رویکرد این انجمن در قبال سلامت جامعه توضیح داد: “صنعت سیمان در اصل و از ابتدای طراحی برای مصرف مازوت بنا شده است، اما در راستای ایفای نقش مسئولانه خود در قبال جامعه و حفظ کیفیت هوا، همواره استفاده از گاز طبیعی را به عنوان سوخت پاکتر ترجیح میدهد و آن را اولویت خود میداند.”
وی با تشریح جنبههای فنی کاهش پیامدهای زیستمحیطی در فرآیند تولید سیمان، افزود: “باید توجه داشت که مکانیسم عمل و آلودگی ناشی از مصرف مازوت در صنعت سیمان با نیروگاهها کاملاً متفاوت است. در نیروگاهها، سوخت بهصورت مستقیم میسوزد و آلایندهها مستقیماً وارد محیط زیست میشوند؛ اما در صنعت سیمان، مازوت در یک فرآیند پیچیده و چندمرحلهای با مواد اولیه درگیر میشود و خوشبختانه بسیاری از گازهای آلاینده (مانند ترکیبات گوگردی) توسط مواد حاوی آهک در داخل کوره جذب و خنثی میشوند. بنابراین آلودگی خروجی از دودکش کورههای سیمان بسیار کمتر از نیروگاههاست.”
با این حال، دبیر انجمن سیمان با تأکید بر تعهد اخلاقی و اجتماعی صاحبان این صنعت تصریح کرد: “با وجود اینکه صنعت ما برای مصرف مازوت طراحی شده و این قابلیت فنی وجود دارد، رویکرد مبتنی بر مسئولیت اجتماعی ما ایجاب میکند که تا حد امکان از آن استفاده نکنیم و تنها در شرایط اضطرار و کمبود شدید گاز، بهعنوان سوخت جایگزین مجبور به مصرف آن هستیم.”
وی یادآور شد: “ارزیابی تأثیر مازوت بر محیط زیست در صنایع مختلف باید با در نظر گرفتن فرآیندهای اختصاصی هر صنعت و تلاشهای صورت گرفته برای کاهش آلایندگی انجام شود و نمیتوان اثر آن را به صورت یکسان با نیروگاهها سنجید.”
ضرورت توجه به مسئولیت اجتماعی در سایه آمارهای نگرانکننده
توجه به این توضیحات فنی و رویکرد مسئولانه صنعت سیمان، در کنار آمارهای تکاندهنده از وضعیت آلودگی هوا، اهمیت پایبندی همه جانبه صنایع به مسئولیتهای اجتماعی و زیستمحیطی را بیش از پیش نمایان میکند.
گفتنی است، طبق آخرین گزارش مؤسسه بار بیماریها، آلودگی هوا به عنوان دومین عامل مرگ زودرس در جهان معرفی شده و سالانه بیش از ۷.۹ میلیون نفر در سراسر دنیا به دلیل مواجهه با آلایندههای هوا جان خود را از دست میدهند.
بر اساس همین گزارش، آلودگی هوا در ایران در سال گذشته باعث بیش از ۵۳۴۷۰ مرگ سالیانه شده و حدود ۱۵ درصد از کل مرگ و میرها را تشکیل داده است. ذرات معلق با قطر کمتر از ۲.۵ میکرومتر (PM2.5) مهمترین عامل خطر آلودگی هوای بیرون هستند. همچنین، حدود ۷ درصد از مرگهای ناشی از آلودگی هوا مربوط به کودکان زیر ۵ سال است که لزوم توجه ویژه صنایع به کاهش آلایندگی را به عنوان یک وظیفه ملی و اجتماعی گوشزد میکند.
میانگین غلظت سالیانه ذرات معلق (PM2.5) در ایران طی ده سال گذشته ۴۰ میکروگرم بر متر مکعب بوده که ۹ میکروگرم بالاتر از میانگین جهانی است و در طول این سالها تغییر قابل توجهی نداشته است.
