روزنامهنگار پایداری
«خلیج فارس»، پیش از آنکه یک نام در اسناد دیپلماتیک باشد، یک نهاد تمدن ساز است. این پهنه، همواره مسیر تبادل اندیشهها و بستری برای تکوین فرهنگی بوده که مدارا و سخاوت را از بیکرانگی دریا وام گرفته است. وقتی از زاویه مسئولیت اجتماعی به این میراث زیستی و فرهنگی مینگریم، در مییابیم که پاسداری از این نام، تنها در شعار، بیانیه و ابلاغیه نیست؛ بلکه در گرو تداوم حیات اصیل و نجیبی است که در رگهای پرتوان دریای پارس جریان دارد.
امروز، بزرگترین چالش ما در قبال خلیج فارس، گذار از تعلق خاطر عاطفی به تعهد عملی و اقدام است. مسئولیت اجتماعی ایجاب میکند که بپذیریم این دریای کهن، تحت هجوم بیسابقه الگوهای مخرب زیست مدرن قرار گرفته است. غنای بیولوژیکی و اکوسیستم منحصر به فرد این منطقه، امانتی است که سکوت در برابر فرسایش آن، نوعی بیتعهدی تاریخی و بیمسئولیتی محسوب میشود. از بین رفتن مخاطرات محیطی، جانوران، آبزیان، مرجانها و به مخاطره افتادن تنوع زیستی، تنها یک فاجعه زیست محیطی نیست، بلکه زخمی بر پیکره حافظه جمعی ملی ماست.
رویکرد مسئولیت اجتماعی به ما میآموزد که حیات خلیج فارس از سرنوشت مردمان سواحلش جدا نیست. اصالت این منطقه در گرو حمایت از جوامع بومی خلیج است؛ مردمانی که قرنها معیشت خود را با توازن طبیعت تنظیم کرده بودند. صیانت از این دریای موروثی، یعنی تلاش برای توسعهای که وقار فرهنگی و سلامت زیست بوم جنوب را قربانی منافع کوتاه مدت نکند. ما در قبال امنیت معیشتی، سلامت اقلیمی و حفظ آیینها و رسوم دریایی ساحل نشینان، مسئولیت اجتماعی و اخلاقی بر عهده داریم.
ما در آستانه عصری ایستادهایم که در آن، قدرت تمدنی کشورها نه تنها با داشتههای مادی، بلکه با کیفیت حفاظتشان از میراثهای بشری سنجیده میشود. خلیج فارس، شناسنامه آبی ماست؛ شناسنامهای که باید آن را از هر گونه آسیب، آلودگیهای صنعتی، بیتفاوتیهای فرهنگی و هجمههای نادانی و تجاوز مصون داشت. به ویژه در زمانی که متجاوزان و جنگ طلبان، با حضور خود و بر هم زدن زیست طبیعی آن و ایجاد آلودگیهای مختلف این زیستبوم محیط زیستی و استراتژیک را به مخاطره انداختهاند.
بیاییم به دهم اردیبهشت، نه به عنوان نقطهای در گذشته، بلکه به مثابه افقی برای آینده بنگریم. مسئولیتی که امروز بر شانههای ما سنگینی میکند، سپردن این پهنه باشکوه به دست آیندگان است؛ به گونهای که همچنان بتوانند شکوه تاریخ را در زلالی موجهایش تماشا کنند. خلیج فارس، خانه ماست و حفظ حرمت این خانه، اولین گام در مسیر تحقق عدالت اجتماعی و بین نسلی است.
