حاشیه نشینی پدیده ای شهری است که با توجه به رشد سریع جمعیت، باعث افزایش مادی گرائی و بزهکاری می گردد. به دنبال افزایشبی رویه ی جمعیت و تمایل افراد به زندگی در شهرها، مهاجرتهای روستا- شهری شکل گرفته و گسترش یافته است. این امر باعث برهمزدن توازن شهری و اسکان افراد در مناطق حاشیه ای شهرها شده است. از انجایی که نقاط پیرامون شهر بهترین مکان برای شکل گیریناهنجاریهای اجتماعی و ارتکاب جرم می باشد، این موضوع مورد توجه قرار گرفته است. حاشیه نشینی در شهر های بزرگ چالشی براینظام تصمیم گیری است که حاصل آن نیاز به تامین مسکن جوامع بشری بالاخص مهاجرت روستاییان و مردم شهرهای کوچک به کلانشهرها می باشد.
در این پژوهش به بررسی موضوع حاشیه نشینی در چهار کلان شهر کشور و آسیب های اجتماعی آن و علل به وجودآمدن و تاثیرات حاشیه نشینی بر ناهنجاریهای اجتماعی با استفاده از رویکردهای کمی و کیفی پرداخته ایم. نتایج این بررسی نشانمی دهد که دلایلی مانند فقر، بیکاری، جنگ و مهاجرت باعث به وجود آمدن پدیدهی حاشیه نشینی و به دنبال آن ارتکاب جرایم وناهنجاری های مختلف در این کلان شهرها بوده است:
[box type=”download” align=”” class=”” width=””]دانلود فایل PDF[/box]
منبع : پرتال جامع علوم انسانی / علی شماعی – محمد شاهی میرزا – جواد ملکان
