رسانه مسئولیت اجتماعی:دکتر ناصر قفلی، خیّر نیکاندیش و رئیس اسبق جامعه خیرین مدرسهساز کشور، دار فانی را وداع گفت و جامعه آموزش ایران را در غمی بزرگ فرو برد؛ مردی که باور داشت میتوان با آجر و ایمان، آیندهای روشن برای فرزندان این سرزمین ساخت.
او از نخستین روزی که مدرسهای در منطقه قاسمآباد مشهد به یاد پدر و مادرش بنا کرد، راهی را آغاز کرد که تا پایان عمر ادامه یافت؛ راهی که در آن بیش از ۸۰ مدرسه در نقاط مختلف کشور بنا شد؛ مدارسی که هر یک نه فقط ساختمانی آموزشی، بلکه نمادی از عدالت، فرصت و امید بودند.
دکتر قفلی با همراهی برادرش، حبیبالله قفلی، طرحهایی نوآورانه چون «مدرسهیاری» را پایهگذاری کرد تا هر ایرانی، فارغ از موقعیت و طبقه اجتماعی، بتواند در ساخت آینده این کشور سهیم باشد. او معتقد بود هیچ کودک ایرانی نباید به دلیل جغرافیا از حق آموختن محروم بماند و عدالت آموزشی باید از شعار فراتر رود و در قالب مدارس امن و مقاوم تحقق یابد.
این خیّر فرهیخته نهتنها مدرسه میساخت، بلکه فرهنگی از نوعدوستی و مسئولیت اجتماعی را در جامعه نهادینه کرد. او در دوران ریاست خود بر جامعه خیرین مدرسهساز کشور، ساخت مدرسه را «سرآمد همه کارهای خیر» میدانست و همواره بر مشارکت همگانی در امر آموزش تأکید داشت.
از حاشیههای مشهد تا سواحل مازندران، از دشتهای خشک سیستانوبلوچستان تا کوچههای جنوبی تهران، ردّ پای او در صدای زنگ مدارس، در نگاه پرامید کودکان و در دل معلمانی دیده میشود که کار خود را مدیون خانههای دانشیاند که او ساخت.
ناصر قفلی، هرچند دیگر در میان ما نیست، اما نام و میراث او در هر زنگ مدرسه، در هر الفبایی که کودکی میآموزد و در هر لبخند امیدی که زیر سقف مدرسهای نو شکفته میشود، تکرار میگردد.
او رفت، اما آیندهای که ساخت، هنوز زنده است.
