چکیده
هدف از پژوهش حاضر بررسی نقش میانجیگر اخلاق حرفهای در تأثیر فرهنگ سازمانی در مسئولیت اجتماعی و تعهد سازمانی کارکنان بود. جامعۀ آماری شامل کلیۀ کارکنان ادارات ورزش و جوانان استان اصفهان بود که تعداد نمونۀ آماری براساس جدول کرجسی و مورگان، ۲۰۱ نفر مشخص و نمونهگیری از طریق روش تصادفی طبقهای متناسب با پراکنش جغرافیای محل خدمت انجام شد. برای جمعآوری اطلاعات پیرامون متغیر فرهنگ سازمانی از پرسشنامۀ دنیسون (۲۰۰۰)، متغیر مسئولیت اجتماعی از پرسشنامۀ حیدرزاده و رهپیما (۲۰۱۳)، متغیر تعهد سازمانی از پرسشنامۀ آلن و میر (۱۹۹۰) و متغیر اخلاق حرفهای از پرسشنامۀ کادزویر (۲۰۰۴) استفاده شد. روایی محتوا و صوری آنها براساس نظرهای استادان و پایایی آنها براساس آلفای کرونباخ تأیید شد. برای تحلیل دادهها از مدلسازی معادلات ساختاری با استفاده از نرمافزار لیزرل استفاده شد که نتایج نشان داد فرهنگ سازمانی به طور غیرمستقیم با توجه به متغیر میانجی اخلاق حرفهای با ضریب ۳۶/۰ روی تعهد سازمان و با ضریب ۳۷/۰ روی مسئولیت اجتماعی اثر مثبت و معنیدار دارد که بدینترتیب نقش میانجی متغیر اخلاق حرفهای و متعاقباً مدل مفهومی پژوهش تأیید شد.
