رسانه مسئولیت اجتماعی: شرکت نفت گیلان در راستای مسئولیت اجتماعی خود نسبت به فرهنگ و خصوصا زبان مادری، جلسات دو ماهانه ای را از اذر ماه سال گذشته آغاز کرده که عصر دیروز ششمین نشست ان در کافه موزه گیل بانوی رشت برگزار شد .
به گزارش رسانه مسئولیت اجتماعی: مریم پورنصراله ، رئیس روابط عمومی این شرکت برگزاری این جلسات رادر راستای ارتقای سطح فرهنگی و احیای زبان گیلکی و پویایی و نشاط کارکنان دانست وگفت و در این جلسات از حضور استاد اشنا به فرهنگ و ادبیات گیلان بهره برداری می گردد .
استاد روزبه خلیق معینی مدرس دوره در جلسه ششم که با محوریت پوشاک گیلان برگزار شد؛ حرکت از سنت به مدرنیته به لحاظ پوشش را در ایران و به تبع گیلان، پس از پیروزی انقلاب اسلامی دانست و گفت:”از اواخر دهه ۶۰ کم کم فرم لباس در ایران و گیلان به سوی مدرنتیته رفت و یک دست ترشد .و تا پیش از ان لباسهای سنتی ببشتر استفاده می شد. در حال حاضر در گیلان برخی مناطق خاص مثل مناطق سنی نشین تالش بیشتراز لباس های سنتی و محلی استفاده می کنند و در سایر نقاط. اقایان کت و شلوار و بانوان مانتو و مقنعه و پوششهای کنونی دارند “.
وی درخصوص نوع پارچه در گیلان بیان کرد :”در مناطق کوهستانی گیلان مواد اصلی لباس از پشم بز و گوسفند بوده است.
در گذشته در غرب گیلان و تالش کیفیت ابریشم پایینتر بوده بخاطر همین از پشم گوسفند و بز استفاده می شده ولی در قسمت شرق گیلان کیفیت ابریشم بالا بوده و جنس لباس ها نیز از ابریشم بوده است .”
وی با اشاره به فرق نوع جنس گیوه ،پاپوش های مورد استفاده بانوان و آقایان در گیلان عنوان کرد :” پاپوش بانوان از پشم گوسفند و پاپوش آقایان از پشم بز که ضد آب است ؛ درست می شده چون آقایان بیشتر راه می رفتند .”
مستوره ناصری محقق و طراح لباس محلی نیز که از مدعوین جلسه بود ؛موقعیت جغرافیائی ، سن ، جنسیت و آب و هوا را فاکتورهای مهم تفاوت لباس در استان عنوان کرد و گفت ؛” هرچه به سمت غرب گیلان می رویم هوا سرد ترو جنس پارچه ها کلفت تر و هر چه به شرق برویم جنس پارچه ها نازک تر بوده است” .
وی با اشاره به شناسایی ۱۶ مدل لباس مخصوص مناطق مختلف در گیلان توضیح داد :”لباسها کلا از چند قسمت بالاپوش یا بلوزو یا پیراهن ، جلیقه ، دامن ، تنبان یا شلوار ، لچک و سربند تشکیل می شده که در مناطق مختلف با هم فرق دارد ،”
ناصری درخصوص لباس قاسم ابادی که شناخته شده ترین لباس بانوان است ؛اظهارکرد :” هر چه سن بانویی بالاتر بود خط های روی دامن تعدادش بیشتر می شد.
حاشیه سی سانتی با خطوط بالا نشان از دهه چهل زندگی یک شخص داشت و حاشیه ده سانتی زیر دامن لباس نشان از نوجوان بودن و تعداد خطهای بالای ان تعداد سالهای افزون بر ده سال را نشان می داد همچنین لباس تازه عروسان بچه ها و مادرها با یکدیگر فرق دارد .
حتی گره روسری هم در حالت باز نشان از مجرد بودن دختر و در صورت بسته بودن نشان از تاهل وی داشته است “.
وی بااشاره به اتاق های فکر در استان، احیای لباس های محلی و سنتی را در دست اقدام دانست و مژده راه اندازی خط تولید انبوه لباس در سایز بزرگ و به روز برای استفاده بانوان وهمچنین عروسکهای تزئینی با لباس محلی مناطق مختلف را برای خرید و سوغاتی در اینده نزدیک داد .
پورنصراله ، مسئول امور بانوان و حمایت از خانواده نفت گیلان همچنین در خصوص برپایی این نشست در کافه موزه گیل بانوی رشت تشریح کرد:” این اولین نشست از شش نشست احیای زبان مادری ، گیلکی ، شرکت نفت گیلان بود که در خارج از اداره و به خاطر دسترسی به لباس محلی که موضوع نشست ششم بود ؛در کافه موزه گیل بانو واقع در پارک کشاورز رشت برگزار شد . به این دلیل که در این کافه موزه تولیدات و صنایع دستی و پذیراییها با مشارکت زنان سرپرست خانوار تهیه و انجام می شودو برگزاری نشست در این مکان به نوعی حمایت از این عزیزان بود ”
بازدید کارکنان از مجموعه نمایشگاهی و فروشگاهی کافه و اجرای موسیقی گیلکی توسط رضا امدادی ،خواننده گیلانی و از کارکنان نفت گیلان و همچنین پذیرایی با دسرهای محلی از برنامه های جانبی این نشست بود که مسئول امور بانوان نفت بدان اشاره کرد.
تعدادی از بانوان شاغل ، چراجی مشاور مدیر عامل و از مدیران سابق نفت گیلان ،،معاون مالی ، روسای حراست و مالی ، فرمانده پایگاه بسیج ، مسئولین ستاد اقامه نماز ،عفاف و حجاب و امور ایثارگران و کارکنانی از سایر واحدهای ستادی و عملیاتی در این نشست فرهنگی حضور داشتند . / روابط عمومی شرکت ملی پخش فرآورده های نفتی منطقه گیلان
