تحریریه رسانه مسئولیت اجتماعی: ۱۴ ژوئن، روز جهانی اهدای خون، یادآور مسیری طولانی و پرفرازونشیب است که علم پزشکی طی کرده تا حیات را از رگی به رگ دیگر منتقل کند. اما داستان این روز جهانی از کجا آغاز شد و چرا این تاریخ انتخاب شده است؟
کارل لندشتاینر؛ مردی که الفبای خون را نوشت
سازمان جهانی بهداشت (WHO) به پاس خدمات بزرگ «کارل لندشتاینر»، سالروز تولد این زیستشناس و آسیبشناس برجسته اتریشی (۱۸۶۸-۱۹۴۳) را به عنوان روز جهانی اهدای خون نامگذاری کرده است. لندشتاینر کسی بود که با کشف و تعیین گروههای خونی، انقلابی بزرگ در علم پزشکی ایجاد کرد. پیش از او، تزریق خون اغلب با شکست مواجه میشد، اما کشف او باعث شد انتقال خون به روشی ایمن و نجاتبخش تبدیل شود؛ دستاوردی که در سال ۱۹۳۰ جایزه نوبل پزشکی را برای او به ارمغان آورد.
با این حال، ریشههای تلاش انسان برای انتقال خون به قرنها پیش از لندشتاینر بازمیگردد. اولین جرقهها در قرن ۱۷ میلادی توسط «ریچارد لور» (Richard Lower) زده شد. او در آزمایشی متهورانه، موفق شد خون یک سگ را به سگی دیگر منتقل کند، بدون آنکه عارضهای برای حیوان دریافتکننده ایجاد شود.
لور در پی گسترش این آزمایشها بود، اما با سدی بزرگ مواجه شد: «اخلاق و قانون». مقامات وقت، روشهای او را از نظر اخلاقی تأیید نکردند و این فعالیتها غیرقانونی اعلام شد. همین ممنوعیت باعث شد تا حدود ۱۵۰ سال، تحقیقات در این زمینه متوقف شود و پرونده انتقال خون در غبار تاریخ بماند.
سرانجام در سال ۱۸۱۸، یک متخصص زنان و زایمان با نگاهی تازه به این علم نگریست. او با استفاده از روشهای اصلاحشده، موفق شد خون را به زنی که پس از زایمان دچار خونریزی شدید شده بود تزریق کند و جان او را از مرگ حتمی نجات دهد. این موفقیت، شروع دوبارهای برای تکامل دانش انتقال خون بود.
