تحریریه رسانه مسئولیت اجتماعی: در حالی که جهان به سوی توسعه پایدار حرکت می‌کند، پیوند میان صنعت و مدیریت شهری در اصفهان، مدلی نوین از «اقتصاد چرخشی» را به نمایش گذاشته است.
استفاده از سرباره‌های فولاد مبارکه در آسفالت معابر این کلان‌شهر طی سه سال گذشته، نه تنها یک پروژه عمرانی، بلکه یک بیانیه زیست‌محیطی در راستای مسئولیت اجتماعی است.
اصفهان، شهر گنبدهای فیروزه‌ای، اکنون میزبان تکنولوژی سبزی است که از دل آتش و فولاد بیرون آمده است. پروژه به‌کارگیری سرباره فولاد مبارکه در آسفالت معابر که اکنون سابقه ۳ ساله اجرایی را پشت سر می‌گذارد، پاسخی هوشمندانه به چالش‌های زیست‌محیطی و کمبود منابع طبیعی است.
اقتصاد چرخشی در عمل
این طرح بر سه رکن اساسی استوار است که هر یک مستقیماً با شاخص‌های مسئولیت اجتماعی همسو هستند:
۱. قابلیت بهبود عملکرد آسفالت: سرباره‌های فولادی به دلیل خاصیت فیزیکی و مقاومت بالا، دوام آسفالت را در برابر ترددهای سنگین و تغییرات دمایی افزایش می‌دهند. این یعنی کاهش هزینه‌های تعمیر و نگهداری شهر از جیب شهروندان.
۲. کاهش مصرف مصالح طبیعی: با جایگزینی سرباره به جای شن و ماسه کوهی، فشار بر معادن و منابع تجدیدناپذیر طبیعت کاهش یافته و اکوسیستم‌های منطقه فرصت تنفس می‌یابند.
۳. بازیافت پسماندهای صنعتی: تبدیل یک ماده مازاد صنعتی (سرباره) به یک کالای استراتژیک عمرانی، مصداق بارز حذف زباله و بازگشت سرمایه به چرخه تولید است.
گستره جغرافیایی طرح در اصفهان
نگاهی به نقشه پراکندگی این پروژه نشان می‌دهد که بیشتر مناطق شهرداری اصفهان از این تکنولوژی بهره‌مند شده‌اند. بنابراین یکی از ویژگی های مهم این طرح عدالت در توزیع زیرساخت‌های باکیفیت است.
نگاهی فراتر از سودآوری کوتاه‌مدت
موفقیت این طرح طی ۳ سال گذشته ثابت کرد که وقتی صنعت و شهرداری با نگاهی فراتر از سودآوری کوتاه‌مدت و با اولویت دادن به «حفظ محیط‌زیست» کنار هم قرار می‌گیرند، نتایج آن مستقیماً در کیفیت زندگی شهروندان نمایان می‌شود. این تجربه موفق می‌تواند الگویی برای سایر شهرهای صنعتی ایران باشد تا تهدید پسماندهای صنعتی را به فرصتی برای توسعه پایدار تبدیل کنند./شرکت فولاد مبارکه