شرکتها به جای داشتن عملکرد صرفاً اقتصادی، به صورت نهادهای چندمنظوره فعالیت میکنند. یکی از موضوعات چالشبرانگیز و مورد توجه گزارشگری پایداری شرکتها است که مبین دستاوردهای اقتصادی، اجتماعی و محیطی شرکتها است.
پژوهش حاضر از نظر روش توصیفی-همبستگی، بر اساس ماهیت دادهها پژوهشی کمی و از نظر بُعد زمانی، علی پس رویدادی است. برای اندازهگیری میزان گزارشگری پایداری شرکتها از معیارهای سازمان گزارشگری جهانی و شاخصهای مشخص شده در سایر پژوهشها استفاده شد.
در این پژوهش از بین عوامل درونسازمانی مؤثر بر گزارشگری پایداری متغیرهای سودآوری، رشد فروش، اهرم مالی، توزیع مالکیت و سطح پیچیدگی تجاری انتخاب و مورد مطالعه قرار گرفته است. جامعه آماری پژوهش را شرکتهای دارویی پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران در بازه زمانی ۱۳۹۵-۱۳۸۹ تشکیل میدهد و برای آزمون فرضیههای پژوهش، از الگوی رگرسیون چند متغیره استفاده شده است.
یافتهها: متغیرهای سودآوری، توزیع مالکیت و سطح پیچیدگی تجاری بر میزان گزارشگری پایداری شرکتها تأثیر مثبت و معنیداری دارد اما متغیرهای رشد فروش و اهرم مالی بر میزان گزارشگری پایداری شرکتها اثر معنیداری ندارد.
نتیجهگیری: با توجه به این که طبق نتایج این پژوهش در شرکتهای دارویی متغیر سودآوری شرکت نسبت به سایر متغیرها بر میزان گزارشگری پایداری تأثیر بیشتری دارد به سرمایهگذاران و سایر استفادهکنندگان از گزارشهای مالی پیشنهاد میشود در هنگام تصمیمگیری در مورد میزان مشارکت شرکتها در فعالیتهای مرتبط با پایداری به عوامل تأثیرگذار ارائه شده در این پژوهش توجه کنند.
برای مطالعه مقاله پژوهشی کلیک کنید
