تحریریه رسانه مسئولیت اجتماعی –منیژه بازیار:در تقویم زراعی و فرهنگی ما، ۲۵ شهریور نه فقط یک مناسبت تقویمی برای بزرگداشت محصولی شیرین به نام «خرما» است، بلکه فرصتی است برای تامل در رابطه انسان با زیستبوماش.
درختان نخل در فرهنگ ما نه فقط یک منبع غذایی، که «معلمِ استقامت» ، «نمادِ همزیستی» و« جلوه صبر»است.
اما از نگاهِ «مسئولیت اجتماعی» (CSR)، داستان نخل متفاوت است.
نخل تنها درختی است که در سختترین شرایط اقلیمی (گرما، کمآبی و خاک شور)، به آدمی ثمر میدهد.
این دقیقاً همان معنای مسئولیتپذیری است: تولید ارزش و خدمت به جامعه، حتی در دشوارترین شرایط.
امروز، در این روز نمادین، باید از خود بپرسیم: ما در قبال این «سفیران سبز استقامت» چه کردهایم؟ مسئولیت اجتماعی ما نسبت به نخلستانها چیست؟
۱. حفاظت از منابع آب: نخلها نیاز به مدیریت صحیح منابع آبی دارند.
مسئولیت اجتماعی نهادها و کشاورزان، گذار از آبیاری غرقابی به سیستمهای نوین است تا نخلستانهایمان برای نسلهای آینده باقی بماند.
۲. حمایت از معیشت نخلداران: مسئولیت اجتماعی یعنی زنجیره ارزش خرما را به گونهای حمایت کنیم که سود اصلی به جیب کشاورز برود، نه دلالان. نخل دار پرامید، نخلستان آباد را حفظ میکند.
۳. توسعه پایدار و جلوگیری از تغییر کاربری: هر نخلی که قطع میشود تا جای خود را به ساختوسازهای ناپایدار بدهد، زخمی بر پیکره اکوسیستم ماست.
مسئولیت اجتماعی ما در برابر آیندگان، حفظ کاربری نخلستانها و ارزش نهادن به میراث کشاورزی ایران است.
تخریب نخلستانها برای ساختوسازهای ناپایدار، شکستی بزرگ در کارنامه مسئولیت اجتماعیِ ماست.
حفظ کاربری اراضی، حفظ هویت بومی و جلوگیری از مهاجرت نخبگان کشاورزی از روستاها، وظیفهای است که باید در اولویت «سند توسعه پایدار» نهادهای حاکمیتی و خصوصی قرار گیرد.
بیایید روز خرما را نه فقط با چشیدن شیرینی آن، بلکه با «شیرین کردن کام نخلستانها» گرامی بداریم. نخل، به ما یاد میدهد که چگونه با وجود مشکلات، ایستاده بمانیم و بخشنده باشیم.
بیایید ما نیز در قبال این درختان صبور، مسئولیتپذیر باشیم.
