رسانه مسئولیت اجتماعی: شفافیت در نظام حاکمیت شرکتی، صرفاً یک الزام قانونی نیست، بلکه میثاقی اخلاقی میان مدیران و جامعه است که هرگونه خدشه به آن، پایههای اعتماد عمومی را متزلزل میکند.
در همین راستا، کاوه مهرانی، عضو هیئت علمی دانشگاه تهران، در حاشیه نشستهای تخصصی یازدهمین همایش بینالمللی مالی اسلامی، به کالبدشکافی نسبت میان تکنولوژی و پاسخگویی پرداخته و هشدار میدهد که شفافیت بدون زیربنای «پاسخگویی» فاقد کارکرد واقعی است.
وی معتقد است که صورتهای مالی اگر به جای نمایش واقعیت، به ابزاری برای پنهانکاری یا افشای نادرست اطلاعات تبدیل شوند، پیامدهای مخرب آن تنها به حوزه اقتصاد محدود نمانده و لایههای اجتماعی و حتی سیاسی جامعه را نیز تحت تأثیر قرار خواهد داد.
این استاد دانشگاه با تأکید بر اینکه دستکاری در گزارشهای مالی، مستقیمأ حقوق سرمایهگذاران و سهامداران را هدف قرار میدهد، بر این باور است که چنین رفتارهایی فراتر از یک خطای محاسباتی، به اعتبار برند و جایگاه حاکمیتی شرکتهای بزرگ آسیبهای جبرانناپذیری وارد میکند.
مهرانی در بخش دیگری از تحلیل خود به نفوذ اجتنابناپذیر هوش مصنوعی در سازمانهای دادهمحور، از جمله پلتفرمهای خدمات آنلاین و فروشگاههای زنجیرهای اشاره کرد و یادآور شد که اگرچه تعیین استراتژیهای قیمتگذاری و مشوقهای مشتری امروز بدون الگوریتمها غیرممکن است، اما نباید اجازه داد این ابزارها جایگزین «اخلاق و مسئولیتپذیری انسانی» شوند.
وی در نهایت با ترسیم مرز میان مشاوره تکنولوژیک و تصمیمگیری مدیریتی، تأکید کرد که هوش مصنوعی در حوزههایی نظیر حسابداری، حسابرسی و تحلیل دادهها تنها میتواند نقش یک مشاور هوشمند را ایفا کند، اما مسئولیت نهایی هر تصمیم و گزارش، کماکان بر عهده انسان است.
به باور این کارشناس ارشد حوزه مالی، موفقیت در عصر دیجیتال و صیانت از حقوق ذینفعان، تنها در گرو بهرهگیری از دادههای صحیح، الگوریتمهای دقیق و ایجاد چارچوبهای نظارتی سختگیرانه است تا سرعت بالای فناوری، به قیمت تضعیف اعتماد در بازار تمام نشود./باشگاه خبرنگاران جوان
