به گزارش آکادمی رسانه مسئولیت اجتماعی:
گردشگری تنها یک فعالیت اقتصادی نیست؛ بلکه بر محیط زیست، فرهنگ و زندگی مردم محلی اثر مستقیم دارد. سازمان جهانی گردشگری (UNWTO) تأکید میکند که توسعه پایدار در این صنعت زمانی محقق میشود که نهتنها دولتها و شرکتها، بلکه گردشگران و شهروندان نیز نقش فعال ایفا کنند. به بیان ساده، هر فرد میتواند با انتخابهای روزمره خود آینده گردشگری را تغییر دهد و آن را به مسیری پایدارتر هدایت کند.
گردشگران میتوانند با انتخاب سفرهای مسئولانه، استفاده از خدمات شرکتهایی که به محیط زیست و جامعه محلی احترام میگذارند، کاهش مصرف منابع و مدیریت زباله، اثرات مثبت بزرگی ایجاد کنند. احترام به فرهنگ محلی، حمایت از صنایع دستی و پرهیز از رفتارهایی که به میراث فرهنگی آسیب میزند، از دیگر اقداماتی است که سفر را به تجربهای ارزشمندتر و پایدارتر تبدیل میکند. همچنین خرید از بازارهای محلی، اقامت در هتلهای کوچک یا خانوادگی و استفاده از خدمات جوامع میزبان، به تقویت اقتصاد محلی کمک میکند و باعث میشود منافع گردشگری به طور مستقیم به مردم همان منطقه برسد.
از سوی دیگر، شهروندان و جوامع محلی نیز نقش مهمی در این فرآیند دارند. مشارکت در تصمیمگیریهای گردشگری، مطالبه سیاستهای پایدار از دولتها، ایجاد پروژههای محلی برای بازیافت و انرژی پاک، و آموزش گردشگران درباره اهمیت رفتار مسئولانه، نمونههایی از اقداماتی هستند که میتوانند مسیر گردشگری را تغییر دهند. وقتی شهروندان خود را بخشی از صنعت گردشگری بدانند، نه تنها از منافع اقتصادی آن بهرهمند میشوند، بلکه به حفاظت از محیط زیست و فرهنگ خود نیز کمک میکنند.
نمونههای موفق از آفریقای جنوبی نشان میدهد که این رویکرد چگونه در عمل نتیجهبخش بوده است. پس از دوران آپارتاید، صنعت گردشگری این کشور بازطراحی شد تا همه شهروندان از آن بهرهمند شوند. اعلامیه کیپتاون (۲۰۰۲) که به عنوان یک چارچوب جهانی برای گردشگری مسئولانه شناخته میشود، بر پایه تجربههای آفریقای جنوبی شکل گرفت. سیاستهای گردشگری مسئولانه در این کشور بر عدالت اجتماعی، حفاظت از میراث طبیعی و فرهنگی، و ایجاد فرصتهای اقتصادی برای جوامع محروم تمرکز دارد. پروژههای محلی از توسعه گردشگری ساحلی تا حمایت از فرهنگهای بومی، نشان میدهند که وقتی شهروندان و گردشگران در کنار هم قرار میگیرند، آیندهای پایدار ساخته میشود. این تجربه ثابت کرده است که مشارکت مردم در کنار سیاستهای کلان، میتواند گردشگری را به صنعتی تبدیل کند که هم منافع اقتصادی دارد و هم به جامعه و محیط زیست خدمت میکند.
ایران نیز با ظرفیتهای بزرگ تاریخی، طبیعی و فرهنگی میتواند از این الگو بهرهبرداری کند. حمایت از صنایع دستی و فرهنگ محلی، حفاظت از طبیعت و منابع طبیعی، توسعه گردشگری سلامت با رویکرد مسئولانه و اجرای اقتصاد چرخشی در مقاصد گردشگری، نمونههایی از اقداماتی هستند که میتوانند جایگاه ایران را در عرصه جهانی تقویت کنند. اگر شهروندان و گردشگران ایرانی به مسئولیت اجتماعی توجه کنند، نه تنها سفرها ارزشمندتر و پایدارتر خواهند شد، بلکه گردشگری کشور نیز به الگویی برای منطقه تبدیل میشود.
در نهایت، گردشگری مسئولانه شهروندی یعنی اینکه هر فرد، چه گردشگر و چه شهروند محلی، مسئولیت خود را در قبال محیط زیست، فرهنگ و جامعه بپذیرد. تجربه آفریقای جنوبی نشان میدهد که این مشارکت فعال میتواند آیندهای پایدار برای گردشگری رقم بزند. ایران نیز با بهرهگیری از این رویکرد، میتواند همزمان منافع اقتصادی، اجتماعی و زیستمحیطی را تضمین کند و جایگاه خود را در عرصه جهانی ارتقا دهد. پایداری گردشگری تنها با مشارکت فعال همه افراد جامعه امکانپذیر است و این همان پیامی است که UNWTO بر آن تأکید دارد.
در مبحث بعد به مسئولیت اجتماعی خدمات گردشگری می پردازیم.


